Ingedeeld onder: Marenne
Na de Montessori-basisischool ben ik naar het Geert Groote College gegaan, een Vrije School in Amsterdam Zuid. Ondanks de grote verschillen in lesgeven ging de overgang voor mij klakkeloos. Ik was er al snel helemaal op mijn plaats, leerde Amsterdam kennen en raakte er helemaal verslingerd aan. Een groot pluspunt (voor mij) van het GGCA is dat je er naast de standaard kunstvakken zoals handenarbeid ook aparte kunstvakken krijgt onderwezen. Hieronder Etsen, Linoliumdrukken, Weven, Naaien, Architectuur tekenen, Film, Fotografie, Toneel, Poezië, en nog veel meer. Een ander pluspunt van deze school is het gebouw (hieronder) die altijd verwelkomend is, en de relatieve kleinschaligheid van de school, waardoor vrijwel elke leraar je persoonlijk kent.
Door een samenkomst van omstandigheden was ik te laat om direct na de middelbare toelatingen te doen aan verschillende kunstaccademies. Daarom heb ik een jaar lang gewerkt en aan mijn eigen projecten gewerkt. Naast 3 dagen per week te werken in een warenhuis paste ik 2 tot 4 dagen per week op op meerdere gezinnen, en deed ik 2 dagen in de week tussenschoolse opvang op de Montessorischool in Landsmeer. Ik deed toelating op o.a. de Willem de Kooning Academie en werd toegelaten! Het probleem? Ik moest Amsterdam verlaten!
Nu woon ik inmiddels alweer een paar maanden op een kamer in Rotterdam (daar waar die A voor het raam staat) en ik moet zeggen dat ik nog steeds moet wennen. Ik ben een Amsterdammer, en hoewel sommige mensen zullen zeggen dat het belachelijk is, Rotterdam en de Rotterdammers zijn toch anders. Toch blijf ik hier, en ik weet zeker dat ik me hier ook steeds meer thuis ga voelen. Waarschijnlijk ga ik ooit weer terug naar Amsterdam, maar je weet het nooit…
Marenne
Ingedeeld onder: Marenne
De laatste paar jaar heeft Landsmeer zich gericht op het creeëren van een ‘nieuw dorpsgezicht’. Dit wil zeggen dat het dorp op het moment (in navolging van Amsterdam) een halve bouwput is. Nu moet ik zeggen dat het de laatste paar maanden eindelijk opschiet. Hiervoor lagen de bouwwerkzaamheden gewoon stil. Dit lag aan het bestuur… kort samengevat ging het erom dat ‘gemeentebelangen’ niét wilde dat er dure apartementen werden gebouwd aan het meer de Breek en omstreken. Nu er eindelijk goedkeuring is gegeven moeten er andere gebouwen wijken, zoals ‘de Robinson’, een cafétje waar mijn ouders vroeger vaak kwamen, maar ook mijn oude basisschool (waar ik ook een jaar gewerkt heb) de Montessorischool Landsmeer. Deze school krijgt een nieuw gebouw op het industrieterein van landsmeer. Nu al heeft de supermarkt een verbouwing gehad en zijn er meer dan 4 nieuwe apartementencomplexen gebouw…. en dat is nog lang het einde niet.
De dorpskern van Landsmeer word moderner, maar verliest wel zijn authentieke sfeer…
Marenne
Ingedeeld onder: Lianne
Ik ben nu (bijna) 18 jaar, (bijna) volwassen, (bijna) groot….. Ik ga nog steeds met veel plezier naar ‘De willem de kooning academie’. Ook al vraag ik mezelf wel eens af hoe ik moet overleven als ik door al mijn huiswerk en opdrachten mijn agenda niet meer zie….(oftewel ik heb het soms heel erg druk)
Veel klasgenoten wonen al niet meer thuis, maar op kamers ofzo. Ik reis nu nog (vrolijk) naar Rotterdam, (met de waterbus want ik heb een hekel aan de trein) maar ben daar wel 1,5 uur (draagvleugelboot) of 2 uur (gewone waterbus) mee bezig. En dan moet ik weer terug ook, dus tel er nog maar eens 1,5 uur of 2 uur bij op!
Zou het niet erg makkelijk zijn om gewoon in Rotterdam of omstreken te wonen??? Een eigen kamer lijkt me wel wat! Niet zo lang reizen met het openbaar vervoer (die ov-kaart is erg makkelijk!), zelf je dingetjes regelen en doen waar je zelf zin in hebt. Of toch niet? Ik moet dan natuurlijk alles zelf doen, ook de dingen die mijn moeder nu nog doet voor mij, wassen, schoonmaken, koken, enz. Om dan nog maar niet aan de kosten te denken. Ik zal toch echt een (beter betaalde) baan moeten vinden, maar als ik die dan heb moet ik daar wel weer tijd voor vrijmaken. Net als voor het schoonmaken, koken, wassen, enz…….. (zucht)
Ik denk dat ik voorlopig toch nog maar even thuis blijf wonen (het is misschien toch wel gezelliger). Een mama die je nog helpt is toch nog wel erg makkelijk. In de tijd die ik kwijt zou zijn aan werken, wassen, schoonmaken en koken kan ik misschien wel 5 keer extra met de waterbus heen en weer reizen….
Later als ik (nog steeds) groot ben kan ik altijd nog ‘op mezelf’. Laat ik nu nog maar even genieten van alle dingen die mama (en papa) voor mij doe(t)(n). Ik moet dus nog maar even blijven ‘waterbussen’.
Lianne van der Hoff
Ingedeeld onder: Marijn
Elke schooldag reis ik met de trein vanuit Amsterdam naar Rotterdam. (Je moet er wat voor over hebben) Ik studeer aan de Willem de Kooning Academie (WDKA) en zit in het 1e jaar, grafisch vormgeven. De sfeer hier is goed. Hiervoor studeerde ik grafisch voor 4 jaar aan het MBO, het verschil tussen beide opleidingen is toch geheel verschillend. Op het MBO zit je de hele dag achter je Macbook pro. Op een kunstacademie ben je bezig met jezelf ontwikkelen op conceptueel en creatief gebied. Juist wat ik nodig had. Dus nog maar even 4 - 6 jaar studeren ^0^ whaa.. leuk jow!
Marijn
Ingedeeld onder: Marijn
Ik woon in Buitenveldert. Het is daar best rustig vlakbij het Amsterdams Bos en Amstelveen.In het bos kom ik met mooi weer voor: wandelen, fietsen, barbequen en ijsjes eten. Ik ga naar de stad: om te winkelen, voor Japanse les en om te werken, ik ben in 15 minuutjes op Schiphol waar ik heen ga voor speciale boodschapjes (CAPI heeft bijv. skullcandy headsets) of om op de trein te stappen naar school. In mijn vrije tijd ga ik vaak: naar de film, uit eten (Tanuki, Japans eethuis in Amstelveen is mijn favoriet), winkelen (voor bijvoorbeeld frisse bloempjes, Japanse lekkernijen zoals daifuki mochi, parkietenvoer e.d.) afspreken met familie of vrienden. In Amsterdam verveel je je niet. Voor mij zijn er altijd nieuwe dingen om te ontdekken. Er is alijd wel iets te doen. I AMSTERDAM !!!
Marijn
Ingedeeld onder: Lianne
In 1995 ging ik voor het eerst naar de echte basisschool aan de vaste wal. Mijn vader en moeder hadden een huis gekocht in Hardinxveld en ons schip (de spes mea) werd verkocht. Mijn vader en moeder hadden 7 jaar lang gevaren, ik had 5 jaar meegevaren en mijn zusje 3 jaar. Ik ben het oudste kind thuis en ik moest naar school. Mijn ouders wilde mij niet naar een internaat sturen, dus moest mijn vader op zoek naar een baan aan de vaste wal.
Ik had eerder al op ‘De witte zwaan’ gezeten in Rotterdam. We lagen dan in ‘het Boerengat’ met het schip. ‘De witte zwaan’ was (het bestaat nu niet meer) een soort kleuterschool voor kinderen van schippers. Je hoefde niet altijd aanwezig te zijn, dat kon ook niet. Als je vader en moeder weer een reisje hadden ergens naartoe, dan moest je weer weg.
Op deze school had ik ook een vriendinnentje. Als haar ouders met hun schip ook in het ‘Boerengat’ lagen konden we samen naar school. We zijn nu nog pen/sms/mailvriendinnen. Ook zoeken we elkaar een paar keer per jaar op.
In Hardinxveld waren mijn zusje en ik wel snel gewend en we kregen vaste vriendinnentjes. Op school ging het ook goed. We kregen er ook nog een broertje bij. Voor mijn vader en moeder was het alleen moeilijker om te wennen. Ze waren zoveel jaar vrij geweest en konden met het schip overal naartoe varen. Nu zaten ze ‘vast’ aan de wal, geen afwisseling en vrijheid meer….
Na de basisschool, ‘de Ichthus’ (daarvoor heel kort de Ebenhaeser, maar die twee werden gefuseerd) ben ik naar ‘de Calvijn’ gegaan (1 jaar in een oud gebouw, 2 jaar in een nieuw). Dit was een voortgezetonderwijsschool in Hardinxveld. Lekker makkelijk dichtbij en vertrouwd. Ik deed HAVO en dat kon je op die school maar 3 jaar volgen, alleen de onderbouw. ‘De Calvijn’ was een onderdeel van scholengroep ‘de Hoven’. ‘Het lyceum oude hoven’ was een school in Gorinchem die hoorde bij de scholengroep. Daar kon je wel HAVO doen in de bovenbouw, dus fietste ik daar twee jaar naar toe. In 2007 heb ik er mijn diploma gehaald. Mijn hele leven heb ik al ideeen in mijn hoofd die ik daarna graag ga uitvoeren omdat ik anders onrustig blijf. Ik vind tekenen, vormgeven, ontwerpen, enz. heel erg leuk. Ik heb een toelatingsformulier naar ‘De willem de kooning accademie’ gestuurd en ik mocht toelatingsexamen doen voor Grafisch Vormgeven. En…….ik werd aangenomen!!!!
Nu is het inmiddels de normaalste zaak van de wereld dat ik (bijna) iedere dag naar Rotterdam reis. Ik fiets vanuit Hardinxveld naar Sliedrecht, daar stap ik op de Waterbus naar Dordrecht, daar neem ik de FastFerry (1uur lang) of de draagvleugelboot (25 min. kort) naar Rotterdam.
Ik ging dus als klein kleutertje voor de eerste keer naar school in Rotterdam. Nu woon ik in Hardinxveld en dat blijft voorlopig nog even mijn ‘hier’. Nu (iets van 16? jaar later) ga ik weer in Rotterdam naar school. En het is nog bijna dezelfde plek ook!! Grappig toch? Toch is Rotterdam nog mijn ‘daar’…….
Lianne van der Hoff
Ingedeeld onder: Marijn
1 jaar Amsterdammer ben ik nu. Ik studeer in Rotterdam en ben geboren in Drachten.
Waar? Friesland. Zo ver?! Jup! (maar das ongeveer net zover als de afstand tussen Amsterdam en Rotterdam hoor)
Mijn ouders dachten dat ik wel Fries zou gaan spreken, maar nee op de basisschool kreeg ik alleen Nederlands. Ik versta het dus wel, maar spreek het nauwelijks.
Er zijn dingen die ik wel ben gaan missen nadat ik ben verhuisd uit Friesland. Wat je je misschien niet kunt voorstellen als je er zelf niet bent geboren en 20 jaar hebt gewoond: familie, vrienden, fietsen en de frisse lucht. En voor de rest die kleine dingen die ik niet kan uitleggen. Maar! Ik kreeg Amsterdam ervoor terug. Dat maakt het helemaal goed. ^-^
Al jaren was ik verliefd op Amsterdam. Ik kwam er geregeld. Bovendien woonde mijn zus er al. Nu ik er woon, voel ik me ook thuis. Wat je van een Fries misschien niet zou verwachtten. Maar het is voor veel Friezen een prachtige plek. Ik heb ook ontdekt hoeveel Friezen er eigelijk wonen. Ik hoor soms Fries op straat. En er wonen Friezen bij mij in de flat. Een collega van mij is ook Fries.
Ingedeeld onder: Charlotte
Oftewel Steenbergen. Menig Rotterdammer zou nog eerder denken dat dit plaatsje ergens in Drenthe ligt, dan slechts 47 kilometer ten zuiden van de havenstad. Terwijl er in Drenthe inderdaad een dorpje genaamd Steenbergen ligt - en het dus best knap is dat iemand dat weet. Maar mijn Steenbergen is geen dorpje. Steenbergen is een gemeente, waaronder een aantal kleine dorpjes vallen. Mijn Steenbergen is een stad vol drempels, politieke botsingen, kledingwinkels, bejaardetehuizen, blanke mensen en bolwerken. Gesitueerd op 12 kilometer afstand van Bergen op Zoom en de Zeeuwse grens, ligt Steenbergen temidden een typisch Brabants landschap van akkers en slootjes, maar ook van industrieterreinen en verse snelwegen. Mijn woonplaats kenmerkt zich onder andere door de grootste katholieke basisschool van West-Brabant (or so it seems) en een kerk ontworpen door de architect Kuipers (Rijksmuseum, CS Amsterdam, Paleis op de Dam…). Steenbergen is voor mij een stad waar ik moeiteloos doorheen loop, zonder op een kritische manier naar alles te kijken. Als ik in een onbekende plaats kom, kijk ik naar de rijtjeshuizen en parkjes, en die vind ik vaak niet mooi. Maar Steenbergen blijft voor mij altijd mooi, ondanks alle gebreken.
Ingedeeld onder: Lianne
‘Waar kom jij vandaan?’
‘Uit Hardinxveld…..’
‘Wat?”Hardinxveld!!’
‘Waar ligt dat nou weer?????’
Hardinxveld-Giessendam is een dorp dat ligt (deels) tussen de rivier de Merwede en de A15. De geografische ligging is 51°50′ NB 4°50′ OL. Het ligt in de provincie Zuid-Holland, in Nederland, in Europa, op de Aarde, in het Melkwegstelsel om precies te zijn. Zie de kaartjes om een beter beeld te krijgen.
In 1957 is Hardinxveld samengevoegd uit de gemeenten (je raad het al) Hardinxveld en Giessendam. Verrassend genoeg werd de naam veranderd in Hardinxveld-Giessendam.
Tegenwoordig bestaat Hardinxveld uit de dorpskernen; Neder-Hardinxveld en Boven-Hardinxveld en die hebben samen een totale oppervlakte van 19,35 km2. (water: 2,44 km2 en land: 16,91 km2). Het dorp had in november 2007 17587 inwoners. (inmiddels dus iets meer waarschijnlijk)
Zelf woon ik sinds 1995 in Hardinxveld. Hiervoor hebben wij (mijn vader, moeder, zusje en ik) gevaren met een binnenvaartschip. Nu wonen wij (+mijn broertje dat later geboren is) in een huis aan de Rivierdijk. (het nummer zeg ik niet, dan kom iedereen massaal kijken natuurlijk) Vroeger lag onze achtertuin aan de rivier maar daar is verandering in gekomen. Door de dijkverzwaringen hebben wij (en een heleboel andere mensen) een dijk achter ons huis gekregen en dus ook een grasveld.
Mijn vader en moeder komen allebei uit Hardinxveld. Mijn vader uit Boven-Hardinxveld en mijn moeder uit Beneden-Hardinxveld. (ook wel ‘neder’ genoemd)
Ik vertel maar niet meer over Hardinxveld, anders heb je niets meer aan de website> www.hardinxveld-giessendam.nl. Die is niet voor niks gemaakt… Je kunt er nog veel meer informatie vinden.Lianne van der Hoff
Ingedeeld onder: Marenne
Ik ben geboren in een dorpje vlak bij Amsterdam. Zo’n dorpje waarvan trotse inwoners zeggen dat eigenlijk geen dorpje is omdat het wel tienduizend inwoners heeft.
Het heeft een eigen website, een eigen bestuur, 4 scholen, ontelbare sportclubjes, en zwembad, een aangrenzend gehucht, banden met dorpjes in duitsland en frankrijk, een eigen omroep en een geheel eigen probleem met hangjongeren.
Landsmeer staat de laatste tijd steeds meer bekend als een dorp waar allemaal rijke mensen wonen, maar het heeft ook z’n gedeelte voor normale mensen. Sommige mensen schijnen het interesant te vinden welke bobo’s er in landsmeer wonen (en woonden), dus hier komt een lijstje: Cor Bakker (die pianist van Paul de Leeuw), Carlo Boszhard (hij heeft buitenverlichting dat ’s avonds irritant fel in mijn kamer schijnt), Arend van Dam, Anton Heyboer, Dries Roelvink, Tropical Danny, en meer van dat soort mensen. Als je het serieus echt wil weten moet je maar op Wikipedia kijken.
Amsterdam ligt maar een kwartiertje fietsen weg, maar deze weg loopt wel door de weilanden.
10 minuten fietsen vanaf mijn huis ligt het Twiske, een natuurgebied waar je in de zomer kan zwemmen, dobberen, zeilen, op het gras liggen enzovoort. Het is een populaire picknick en barbequeplek. Eens in de zoveel tijd word er een groot feest gegeven waarvan je het geluid nog in de wijde omtrek kan horen. Voor de rest is het eigenlijk gewoon een groot stuk gras met sloten ertussen.
Veel mensen weten veel over veel mensen in Landsmeer. Ik heb er gewoond tot mijn twintigste, toen ik ging studeren in Rotterdam. Als je aan mij vraagt of ik er later zou willen wonen moet ik nee antwoorden. Het dorp heeft nooit als mijn ‘thuis’ gevoeld. Ik ben een Amsterdammer in mijn hart.
Marenne
